Hui em feia mal la cicatriu. Hi ha qui diu que tenen vida pròpia, que desperten quan volen, per a incomodar i fer memòria de que existeixen i estan. I estaran per sempre, eixos records, eixes marques…
La vida es como el equilibrista de circo. Cuando eres joven no te da miedo, coges la vara y hacia adelante. A comerte el mundo. Luego, conforme adquieres compromisos la vara pesa más, necesitas que el cable sea más grueso y que haya una red debajo. Pero eso lo haces a costa de renunciar a ciertas libertades y a alguno de tus sueños. Entonces tienes que llegar a un pacto. Un pacto entre lo que eres, lo que siempre has soñado ser y lo que realmente puedes llegar a ser.
jueves, 27 de noviembre de 2014
cicatrius
Hui em feia mal la cicatriu. Hi ha qui diu que tenen vida pròpia, que desperten quan volen, per a incomodar i fer memòria de que existeixen i estan. I estaran per sempre, eixos records, eixes marques…
martes, 11 de noviembre de 2014
ilusionistas e ilusos
Recuerdo una vez un mago. De pequeño, creo que era en un cumpleaños. Iba vestido de largo -el mago- con chaqueta, chaleco, corbata y pañuelo en la solapa -blanco-. Hacía juegos de cartas, hacía juegos de manos, doblaba la varita rígida/mágica y sacaba dinero de nuestras orejas. Y mientras, nosotros, le observábamos absortos. Cuanta inocencia...
lunes, 6 de octubre de 2014
estaciones
Ahora siento el vacío de nuevo. Ahora que de vez en cuando llueve -o al menos lo intenta-. Ahora que el agua ha vuelto. Ahora que el otoño avanza. Ahora que las hojas se acaban. Algunas, para renacer más tarde.
martes, 9 de septiembre de 2014
muelas, juicios y nervios
Creo que me faltan dos nervios. En
realidad los tengo, pero muertos. De dos muelas, que en realidad todavía tengo,
pero rotas. Y también muertas...
sábado, 23 de agosto de 2014
la deuda
Los
ojos al suelo y la mirada perdida. La espalda encorvada, el cuello vencido. Rodillas
dobladas, manos en tierra. Que nadie se atreva a levantar la cabeza…
jueves, 7 de agosto de 2014
la victoria lenta
Soy un vencedor lento. Eso creo. O eso quiero creer para que al menos me sirva de consuelo cuando veo como -aparentemente- algunas oportunidades se escapan...
Etiquetas:
Alvin Toffler,
Carl Honoré,
Elogio de la lentitud,
La Tercera ola,
lentitud,
Luis Rojas Marcos,
Michael Ende,
Momo,
prisa,
Risto Mejide,
velocidad
Suscribirse a:
Entradas (Atom)